Gyz — gylygy bilen, ogul — edebi bilen

Halkymyzda ahlak gymmatlyklary ynsan ömrüniň bezegi hasaplanylýar. Ene öz gyzyna görelde mekdebi bolup, ýaşlykdan onda ýagşy gylyk-häsiýetleri terbiýeleýär. Gyzyň edep-ekramly bolup ýetişmegi enäniň eden yhlasyna, zähmetine, dogry terbiýesine baglydyr. Gyz perzende «göwün hoşy» diýilýär. Gyz maşgala degişli «Gyzly öý — gyzylly öý», «Gyzly öýde iş galmaz», «Gyz — gylygy bilen, ogul — edebi bilen», «Gyza altyn tagt dileme, barmak boýy bagt dile!» ýaly ata-babalarymyzdan miras galan ajaýyp atalar sözleri bar. Paýhasly ene-mamalarymyz gyz perzendi dünýä inenden, ony uly aladalar bilen gurşapdyrlar. Gyz perzendiň asylly, edep-ekramly, mylakatly, saýhally, şeýle hem eli hünärli, işeňňir bolup ýetişmegini gazanmak ene-atanyň borjy hasaplanypdyr.

Ene-mamalarymyz gyz çaga eli iňňe tutup başlan gününden başlap, «Iňňe bilen guýy gazan ýaly» diýdirýän inçe sungatyň tärlerini öwredýärler. Gyz maşgalanyň oturyşy-turşy, el işini ýerine ýetirişi hem halkymyzyň synçy nazaryndan sypmaýar.

Süňňi sagat, lebzihalal, edep-ekramly, hoş gylyk-häsiýetli, gözel ahlakly nesli ösdürip ýetişdirmek biziň her birimiziň borjumyzdyr. Çaga dogry terbiýe bermegi başarmak durmuşa giňden düşünmegi hem-de ýokary jogapkärçiligi talap edýär. Adamda ýaramaz endikleriň bolmagy, köplenç halatda, çagalykda berilýän ýalňyş terbiýäniň netijesi bolup durýar. Terbiýäniň iň ýagşysynyň görelde görkezmekdigine esaslanýan milli terbiýeçilik ýörelgelerimiz bar.